تفاوت bring و take در انگلیسی؛ آوردن یا بردن؟

برای گفتن «آوردن» و «بردن» در انگلیسی، فقط معنی فارسی را حفظ نکنید؛ ببینید حرکت را از دید چه کسی تعریف می‌کنید. وقتی چیزی به سمت گوینده یا شنونده می‌آید، معمولاً bring مناسب است. وقتی از جای گوینده یا شنونده به مقصد دیگری می‌رود، معمولاً take به کار می‌رود. با چند موقعیت واقعی، این تفاوت را راحت‌تر به خاطر می‌سپارید.

فرق bring و take در یک نگاه

Bring یعنی چیزی یا کسی را به سمت نقطه‌ای بیاوریم که گوینده یا شنونده آنجاست یا قرار است آنجا باشد. Take یعنی آن را از نقطهٔ فعلی به جایی دیگر ببریم. در جملهٔ Please bring your notebook to class. معلم از کلاس، یعنی مقصد مورد نظر، حرف می‌زند. در Please take this book to the library. کتاب از جای فعلی به کتابخانه می‌رود.

پس پرسش سریع این است: «مقصد از دید من یا طرف گفت‌وگو همین‌جاست؟» اگر بله، به bring فکر کنید؛ اگر قرار است چیزی را از اینجا به جای دیگری ببرید، به take فکر کنید. این یک راهنماست؛ زاویهٔ دید جمله هم اهمیت دارد.

وقتی از کسی می‌خواهید چیزی برایتان بیاورد

تصور کنید روی مبل نشسته‌اید و کتابتان روی میز اتاق دیگر است. می‌گویید: Can you bring me my book? یعنی «می‌شود کتابم را برایم بیاوری؟» حرکت کتاب به سمت شماست. اگر به دوستی که قرار است به خانه‌تان بیاید بگویید Bring your camera when you come over.، دوربین را به محل دیدار می‌آورد.

در گفت‌وگو با شنونده هم همین منطق کار می‌کند. I'll bring the documents to your office. یعنی مدارک را به دفترِ مخاطب می‌آورم. لازم نیست گوینده اکنون در دفتر باشد؛ مقصد از دید شنونده تعریف شده است.

وقتی چیزی را از اینجا به جای دیگری می‌برید

شما و دوستتان در خانه هستید و بسته‌ای باید به ادارهٔ پست برسد. می‌گویید: I'll take this package to the post office. یعنی «این بسته را به ادارهٔ پست می‌برم». مقصد جایی غیر از محل فعلی هر دوی شماست. همین‌طور Can you take these papers to the teacher's room?، اگر گوینده و شنونده اکنون در کلاس‌اند.

برای همراه بردن یک نفر هم take طبیعی است: I can take you to the station. اینجا هر دو نفر از مکان فعلی به ایستگاه می‌روند. کاربردهای دیگر take، مثل «زمان بردن» یا «اتوبوس سوار شدن»، موضوع دیگری‌اند و نباید با این قاعدهٔ حرکتِ چیزی به مقصد قاطی شوند.

چرا گاهی برای یک حرکت هر دو فعل را می‌شنویم؟

زاویهٔ دید می‌تواند فرق کند. کسی از خانه برای دوستش کتابی می‌برد. از دید خودش می‌تواند بگوید I'll take the book to Sara.؛ یعنی کتاب را از اینجا به مقصد دیگری می‌برم. اگر سارا دربارهٔ همان حرکت حرف بزند، می‌گوید She'll bring the book to me.؛ یعنی کتاب به سمت من می‌آید. اتفاق یکی است، اما جای نگاه کردن به مسیر فرق کرده است.

به همین دلیل قانون «همیشه bring = آوردن و take = بردن» به‌تنهایی کافی نیست. اول مشخص کنید چه کسی حرف می‌زند، شنونده کجاست و مقصد در جمله از دید چه کسی مهم است.

مکالمهٔ کوتاه در کلاس

این مکالمه را با توجه به محل افراد بخوانید. معلم داخل کلاس است و دانش‌آموز هنوز در خانه است:

Teacher: Please bring your project to class tomorrow.
Student: Sure. Should I take it to the office first?
Teacher: No, bring it directly to our classroom.

در جملهٔ اول و سوم پروژه به کلاسِ معلم می‌رسد؛ پس bring انتخاب شده است. در سؤال دانش‌آموز، دفتر مقصد دیگری است؛ بنابراین take آمده است. جمله‌ها برای آموزش ساخته شده‌اند و به درس یا صفحهٔ مشخصی از کتاب درسی اشاره ندارند.

گذشتهٔ bring و take را هم بشناسید

هر دو فعل بی‌قاعده‌اند. گذشته و شکل سوم bring، واژهٔ brought است؛ برای take، گذشته took و شکل سوم taken است. مثلاً I brought my notes to the meeting yesterday. یعنی یادداشت‌هایم را دیروز به جلسه آوردم. I took the forms to the office yesterday. یعنی فرم‌ها را دیروز به دفتر بردم. Brought را با bought، گذشتهٔ «خریدن»، اشتباه نگیرید.

تمرین: bring یا take؟

در هر جمله موقعیت را بخوانید و جای خالی را با شکل مناسب پر کنید. قبل از دیدن پاسخ، مبدأ، مقصد و زاویهٔ دید را مشخص کنید.

1. شما در خانه منتظر مهمانید: Please ___ your notebook when you visit me.
2. شما و همکارتان در دفتر هستید؛ پرونده باید به بانک برسد: Can you ___ this file to the bank?
3. مادرتان در آشپزخانه است و شما در اتاق دیگر: Could you ___ me a glass of water?
4. از خانه به کتابخانه می‌روید: I will ___ these books to the library.
5. در کلاس هستید و دربارهٔ دیروز حرف می‌زنید: I ___ my homework to class yesterday.
6. شما و دوستتان در ایستگاه نیستید: I can ___ you to the station.

پاسخ تمرین و دلیل آن

1. bring؛ دفترچه به خانهٔ گوینده می‌آید.
2. take؛ پرونده از دفتر فعلی به بانک می‌رود.
3. bring؛ آب به سمت گوینده می‌آید.
4. take؛ کتاب‌ها از اینجا به کتابخانه می‌روند.
5. brought؛ حرکت به سمت کلاسِ محل صحبت است و زمان جمله گذشته است.
6. take؛ هر دو نفر از محل فعلی به ایستگاه دیگری می‌روند.

چطور این تفاوت را در مکالمه به خاطر بسپاریم؟

دو جمله با وسایل واقعی خودتان بسازید: یکی دربارهٔ چیزی که به محل شما می‌آید و یکی دربارهٔ چیزی که از محل شما به جای دیگری می‌رود. آن‌ها را بلند بخوانید و هنگام گفتن bring به سمت خودتان و هنگام گفتن take به مقصد بیرونی اشاره کنید. اگر برای ادامه دادن صحبت به جملهٔ بعدی نیاز دارید، راهنمای ادامه دادن مکالمهٔ انگلیسی را ببینید. برای یک جفت فعلِ نزدیک دیگر، مطلب تفاوت borrow و lend به کارتان می‌آید؛ و برای تمرین گسترده‌تر می‌توانید به بخش انگلیسی عمومی سر بزنید.

منبع بررسی قاعده

توضیح حرکت به سمت گوینده یا شنونده و حرکت از محل فعلی به مقصد دیگر با راهنمای Cambridge Grammar دربارهٔ bring و take و راهنمای کوتاه انتخاب bring یا take بررسی شده است. مثال‌های فارسی و تمرین‌های این مقاله مستقل نوشته شده‌اند.