20موتمرین و نصب اپ

مقاله آموزشی 20مو

تفاوت صفت‌های ed و ing در انگلیسی؛ bored یا boring؟

دو کارت آموزشی با برچسب bored برای فردی که حوصله‌اش سر رفته و boring برای چیزی که این احساس را ایجاد می‌کند

با مثال‌های کوتاه بفهمید چه زمانی صفت‌های -ed مثل bored و چه زمانی صفت‌های -ing مثل boring به کار می‌روند؛ همراه تمرین و پاسخ.

وقتی می‌خواهید بگویید «از کلاس خسته شدم»، باید بگویید I was bored یا I was boring؟ هر دو از نظر ساختار ممکن‌اند، اما معنی یکسانی ندارند. اولی حس شما را می‌گوید؛ دومی می‌گوید شما برای دیگران کسالت‌آور بودید. این تفاوت در صفت‌هایی مثل interested/interesting و excited/exciting هم دیده می‌شود.

قاعدهٔ کوتاه: احساس یا عاملِ احساس؟

صفتِ پایان‌یافته به -ed معمولاً وضعیت و احساسِ کسی را توصیف می‌کند که چیزی را تجربه کرده است: I am bored یعنی «حوصله‌ام سر رفته است». صفتِ پایان‌یافته به -ing معمولاً چیزی یا کسی را توصیف می‌کند که آن احساس را ایجاد می‌کند: The game is boring یعنی «بازی حوصله‌سربر است». این توضیح با راهنمای British Council دربارهٔ صفت‌های -ed و -ing هم‌خوان است.

از خود بپرسید: «چه کسی این حس را دارد؟» و «چه چیزی این حس را به‌وجود آورده؟» پاسخ اول غالباً -ed و پاسخ دوم غالباً -ing می‌گیرد. لازم نیست عامل همیشه یک شیء باشد؛ یک شخص هم می‌تواند برای دیگران جالب یا خسته‌کننده باشد.

تفاوت bored و boring در یک موقعیت

فرض کنید یک فیلم طولانی می‌بینید و حوصله‌تان سر می‌رود: The film was boring, so I was bored. بخش اول دربارهٔ فیلم است که حس را ایجاد کرده؛ بخش دوم دربارهٔ شماست که آن حس را تجربه کرده‌اید. در فارسی می‌توان گفت: «فیلم حوصله‌سربر بود، پس حوصله‌ام سر رفت.»

حالا I am boring را با I am bored مقایسه کنید. جملهٔ اول به معنی «من آدم حوصله‌سربری هستم» است؛ جملهٔ دوم یعنی «الان حوصله‌ام سر رفته است». بنابراین اشتباهِ پایان صفت فقط یک غلط ظاهری نیست و ممکن است پیام شما را عوض کند.

چند جفت‌صفت پرکاربرد

  • interested / interesting: I am interested in music. «به موسیقی علاقه‌مندم.» / This book is interesting. «این کتاب جالب است.»
  • excited / exciting: We are excited about the trip. «برای سفر هیجان‌زده‌ایم.» / The trip sounds exciting. «سفر هیجان‌انگیز به نظر می‌رسد.»
  • confused / confusing: I am confused by the map. «نقشه گیجم کرده است.» / The map is confusing. «نقشه گیج‌کننده است.»
  • surprised / surprising: She was surprised. «او غافلگیر شد.» / The news was surprising. «خبر غافلگیرکننده بود.»

این جفت‌ها را به‌صورت دو جملهٔ مرتبط تمرین کنید، نه دو واژهٔ جدا. وقتی «عامل» و «احساس» را در یک موقعیت ببینید، انتخاب پایان صفت ساده‌تر می‌شود.

آیا صفت -ing فقط برای اشیا و -ed فقط برای آدم‌هاست؟

نه. چنین میان‌بری گاهی کمک می‌کند، اما قاعدهٔ دقیق نیست. در My teacher is interesting معلم، که یک انسان است، توجه و علاقه ایجاد می‌کند؛ پس interesting مناسب است. در The dog was frightened by the noise سگ احساس ترس را تجربه کرده؛ پس frightened می‌آید. به نقش اسم در معنی جمله توجه کنید، نه فقط انسان یا شیء بودن آن.

جای صفت در جمله کجاست؟

این صفت‌ها می‌توانند بعد از فعلِ ربطی بیایند: The lesson was interesting. یا پیش از اسم قرار بگیرند: It was an interesting lesson. همین تفاوت برای حالت احساسی هم دیده می‌شود: The students were interested. در هر دو جایگاه، انتخاب -ed یا -ing به معنی موردنظر وابسته است، نه به جای صفت.

اشتباه‌های رایج و راه اصلاح

اگر منظورتان «من به این موضوع علاقه دارم» است، I am interested in this topic بنویسید، نه I am interesting in this topic. عبارت دوم هم پایان صفت را اشتباه انتخاب کرده و هم معنی را به‌هم می‌زند. اگر منظورتان «سؤال گیج‌کننده است» باشد، The question is confusing درست است؛ The question is confused معمولاً همان معنی را نمی‌رساند. قبل از نوشتن، جملهٔ فارسی را به «چه کسی چه حسی دارد؟» و «چه چیزی آن را ایجاد می‌کند؟» بشکنید.

تمرین کوتاه: پایان درست را انتخاب کنید

ابتدا بدون دیدن پاسخ‌ها، در هر جمله یکی از دو گزینه را انتخاب کنید:

  1. I was (surprised / surprising) by the message.
  2. This story is (interested / interesting).
  3. They are (excited / exciting) about the game.
  4. The instructions are (confused / confusing).
  5. The children were (bored / boring) during the wait.

پاسخ‌ها: ۱. surprised، چون گوینده غافلگیر شده است؛ ۲. interesting، چون داستان علاقه ایجاد می‌کند؛ ۳. excited، چون آن‌ها هیجان را تجربه می‌کنند؛ ۴. confusing، چون دستورها باعث گیجی‌اند؛ ۵. bored، چون کودکان حوصله‌شان سر رفته است.

چطور این تفاوت را در نوشتن و مکالمه به کار ببریم؟

هر بار یک جفت‌جمله بسازید: یکی دربارهٔ علت و دیگری دربارهٔ احساس، مثل The lesson was exciting. We were excited. سپس اسم‌ها را عوض کنید و ببینید معنی هنوز درست است یا نه. برای تنوع بیشتر، از راهنمای معرفی خود به انگلیسی در کلاس ایده بگیرید و دربارهٔ علاقه‌هایتان جمله بسازید. اگر می‌خواهید کاربرد صفت‌ها را کنار دیگر نکته‌های پایه تمرین کنید، مقالهٔ تفاوت some و any و مسیر انگلیسی عمومی 20مو هم نقطهٔ شروع مرتبطی هستند.

برگشت به مقالات